«Шушы көннәрдә мин детектив укып бетердем.

Китап  минем кулыма очраклы рәвештә эләкте» дип сөйләде безгә, безнең авылның бер студенты. Өйгә кайтканда, чираттагы уку атнасында, ул скамейкада «Китап укылырга тиеш!»  дигән язма һәм китап күрде. Укыганнан соң ул китапны китапханәгә алып килде, һәм без китапка алдагы тормыш бирергә уйладык. Шулай итеп безнең китапханәдә буккроссинг – эше старт алды. Хәзер безгә китапларны өлкәннәр һәм балалар да алып килә ала.