Китап – ул күпер.
Ул төрле буын вәкилләрен, төрле милләт кешеләрен, төрле караштагы шәхесләрне берләштерә ала. Без бер китапны укыганда, бер үк хисләр кичерәбез, бер үк сорауларга җавап эзлибез. Кычкырып уку – бу бары тик мәгълүмат тапшыру гына түгел. Бу – күңел җылысын, игътибарны һәм вакытны бүләк итү. Кечкенә чакта әти-әниләребез, яки әби-бабаларыбыз безгә әкиятләр укыган минутларны искә төшерик. Ул вакытта без үзебезне иң имин, иң якын кешеләр уратып алган хәлдә хис итә идек. Китап – ул вакыт машинасы, ул сихри көзге. Ул безне үткәнгә алып кайта, киләчәккә юл күрсәтә. Ә иң мөһиме – ул безне гел бергә, бербөтен итә. Шул уңайдан 15 март көнне Олы Мәтәскә авылы мәдәният хезмәткәрләре бөтендөнья кычкырып уку көне уңаеннан “Китап безне бербөтен итә” дип исемләнгән кичә үткәрделәр.